Een geschiedenis in enkele data

Eerste Belgische telegraaflijn in gebruik: Brussel–Antwerpen, geëxploiteerd door een particuliere concessiehouder (Cooke & Wheatstone).

Overname van de lijn Brussel–Antwerpen door de staat (60.000 fr.). Alleen Brussel, Antwerpen en Mechelen zijn op dat moment open voor het publiek, met een „zeer onbeduidend” verkeer.

Eerste internationale telegraafverbinding (Pruisen): Verviers werd aangewezen als scheidingspunt tussen de twee diensten.

De telegraafdiensten tellen 75 kantoren (78 als men de dubbele kantoren in Brussel, Antwerpen en Luik meetelt); 1 057 km aan lijnen.

Het netwerk is uitgebreid tot 356 kantoren (waarvan ~260 in stations en ~83 in postkantoren); 3.519 km aan spoorlijnen.

433 kantoren (120 in staatsstations, 93 in concessiestations, 128 hulpkantoren, 92 in de stad); van de 305 staatskantoren beschikken er slechts 20 over speciaal voor telegrafie aangesteld personeel.

445 kantoren; 15 639 km aan kabels (volledig netwerk, inclusief concessies).

Het begin van de telefonie in particuliere exploitatie.

Besluit inzake een staatsmonopolie: de staat exploiteert de telefonie „in het algemeen belang” als openbare dienst.

Oprichting van de Regie voor Telegraaf en Telefoon, autonoom staatsbedrijf.

Uitbreiding van het automatische net in de grote steden van het land.

Heropbouw en modernisering van de centrales na de oorlog.

Aanleg van de onderzeese kabel tussen Oostende en Dover: directe verbinding met Engeland.

Veralgemening van de automatische telefonie op het hele grondgebied.

De RTT wordt Belgacom, autonoom overheidsbedrijf.

Eerste stappen naar de liberalisering van de telecommunicatie.

De Proximus-groep heeft besloten om in het kader van haar nieuwe strategie meer dan 100 gebouwen te verkopen.

Deze website is opgezet om de gebouwen van de Régie in kaart te brengen.